Czarnogóra ma 293 kilometry wybrzeża, a większość życia nautycznego toczy się w Zatoce Kotorskiej, gdzie morze jest chronione przez góry, a odległości między miejscowościami są krótkie. Mariny znajdują się w Tivcie, Herceg Novi, Kotorze, Budvie i Barze, a Porto Montenegro w Tivcie przyjmuje jachty do 250 metrów. Poza Boką, otwartym Adriatykiem, żegluje się do wyspy Sveti Nikola koło Budvy i dalej na południe do Baru i Ulcinja.
Żeglarstwo w Czarnogórze: trasy przez Zatokę Kotorską i wzdłuż wybrzeża, mariny i porty wejściowe, winieta dla jednostki, wiatry i najlepszy czas na żeglowanie.

Boka – zatoka czterech zatok
Zatoka Kotorska (Bokokotorski zaliv) składa się z czterech mniejszych zatok: Hercegnowskiej przy wejściu, Tivatskiej, Risańskiej i Kotorskiej. Łączą je cieśniny, a najwęższa to Verige, mająca zaledwie 340 metrów szerokości. Boka jest często nazywana fiordem, lecz w rzeczywistości jest rią – doliną rzeczną zalaną przez morze. Dla żeglarza oznacza to spokojną wodę i krótkie dzienne etapy: w ciągu jednego dnia można dopłynąć od wejścia do zatoki do Perasta i Kotoru.
Przed Perastem leżą wyspy Gospa od Škrpjela i Sveti Đorđe, a przy wejściu do zatoki wyspa Mamula. Wewnętrzną część zatoki zamykają strome zbocza Lovćenu i Orjena, dlatego wiatr potrafi słabnąć lub zmieniać kierunek za każdym przylądkiem.

Mariny i porty
Porto Montenegro w Tivcie powstało w miejscu Arsenału – bazy morskiej założonej przez Austro-Węgry w 1889 roku. Dziś dysponuje ponad 500 miejscami cumowniczymi dla jachtów do 250 metrów, a przy marinie znajduje się Zbiór Dziedzictwa Morskiego z okrętem podwodnym Heroj. W tej samej zatoce leży też mała miejska przystań Kalimanj.
Przy wejściu do Boki znajduje się marina Portonovi w Kumbor, z 238 miejscami dla jachtów do 140 metrów. Na otwartym wybrzeżu działają marina przy murach Starego Miasta w Budvie oraz marina w Barze, a w Luštica Bay – marina ruchu wewnętrznego.
Czy wiesz, że…?
W Tivcie stacjonuje Jadran – trzymasztowy szkolny żaglowiec czarnogórskiej marynarki wojennej, zbudowany w Hamburgu w latach 1930–1933.

Wejście do portu i winieta
Kto wpływa do Czarnogóry z zagranicy, musi najpierw zameldować się w porcie z przejściem granicznym: Porto Montenegro, Portonovi, Kotor, Bar, a latem również Budva. W Barze kontrola graniczna odbywa się w porcie komercyjnym, przed wejściem do mariny. Przy odprawie w kapitanacie portu opłaca się winetę – zezwolenie na żeglowanie, kupowane na co najmniej tydzień; skipper musi posiadać ważne uprawnienia do prowadzenia jednostki.

Wiatry i otwarte morze
Latem w ciągu dnia wieje maestral – łagodny wiatr północno-zachodni od strony morza, będący głównym wiatrem żeglarskim wzdłuż wybrzeża. Zimą częsta jest bura – silny i nagły wiatr schodzący w Boce z gór. Poza zatoką, otwartym morzem, trasa wiedzie obok Budvy i wyspy Sveti Nikola w kierunku Baru i Ulcinja, gdzie zatoki są bardziej otwarte na pełne morze niż w Boce.








