
Droga panoramiczna nr 2 wokół Durmitoru – przez Štuoc, kanion Sušicy i Sedlo
Durmitorski prsten to oficjalna droga panoramiczna oznaczona numerem 2: okrężna asfaltowa trasa wokół masywu Durmitoru ze startem i metą w Žabljaku, oficjalnie długa na 76 km. Prowadzi krawędzią kanionu Tary, przez kanion Sušicy i wsie Pivskiej planiny, przez przełęcze pod Štuocem (1952 m) i Sedlo (1907 m). Można ją pokonać samochodem lub rowerem.
Pętla zaczyna się w centrum Žabljaka. Zalecana jest jazda przeciwnie do ruchu wskazówek zegara – tak przygotowano audioprzewodnik – natomiast kamperom zaleca się kierunek przeciwny. Trasa w obu kierunkach oznaczona jest brązowymi tablicami „Panoramic Roads” z numerem 2. Z Žabljaka droga prowadzi w stronę Bosačy, wsi na wysokości ok. 1600 m na zboczach Štuoca, a następnie w górę do przełęczy między Velikim (2104 m) a Malim Štuocem (1953 m). Na wysokości 1952 m znajduje się najwyższy punkt pętli, nazywany też „bramą do Małej Crnej Gory”.
Pod Velikim Štuocem droga biegnie samą krawędzią kanionu Tary, a potem przez las schodzi do wsi Mala Crna Gora. Tuż za wsią trasa opada do kanionu Sušicy, długiego na 15 km i głębokiego do 700 m; na dnie doliny leży jezioro Sušičko, które latem całkowicie wysycha. Mala Crna Gora i Nedajno są oddalone w linii prostej zaledwie o kilkaset metrów, ale droga przez kanion łączy je na odcinku ok. 16 km. Za Nedajnem droga prowadzi przez gęsty las Milogora do Trsy, wsi w połowie trasy.
Od Trsy trasa biegnie przez Pivską planinę do Pišča, wsi z cerkwią św. Jovana z 1883 roku, znanej z owczego sera i kajmaku. Następnie wspina się obok Pirnego dołu do Todorovego dołu (ok. 1800 m), nad którym wznosi się Prutaš (2393 m), i dalej do przełęczy Sedlo (1907 m) – jednego z najczęściej odwiedzanych punktów widokowych, skąd wychodzą szlaki piesze na Bobotov Kuk i Sedleną Gredę.
Z Sedla droga schodzi pod Stožiną przez Pošćenską dolinę, gdzie zaczyna się okrężny szlak „Jezero” (6,2 km, ok. 3 godziny marszu). Ostatni odcinek pętli prowadzi magistralą Šavnik – Žabljak, z widokiem na Savin Kuk (2313 m). Droga jest asfaltowana na całej długości, ale wąska i kręta; przejazd zajmuje ok. 4 godziny jazdy i spacerów, a z postojami 4–5 godzin. Dla rowerzystów to wymagająca trasa górska ze względu na długość i podjazdy.
Trasa: © współpracownicy OpenStreetMap (ODbL).
Co oznacza ten poziom trudności
Długie dystanse, duże podjazdy lub techniczne odcinki. Dla wysportowanych, doświadczonych rowerzystów.
Przesuwaj po profilu, by śledzić trasę na mapie; włącz 3D, aby zobaczyć ukształtowanie terenu.
↑ 2040 m · ↓ 2041 m · najwyższy punkt 1949 m
Najwyższy punkt pętli, na wysokości 1952 m, między Velikim a Malim Štuocem. Stąd droga biegnie dalej samą krawędzią kanionu Tary.
Wsie Pivskiej planiny w połowie trasy. W Pišču znajduje się cerkiew św. Jovana z 1883 roku, a okolica słynie z owczego sera i kajmaku.
Dolina na wysokości ok. 1800 m, nad którą wznosi się Prutaš (2393 m), z wyraźnie widocznymi warstwami skał.
Krótka wycieczka na początku trasy: 3 km asfaltem w stronę Tepców do parkingu, potem ok. 1,1 km łatwego szlaku do punktu widokowego (1625 m) nad kanionem Tary.
Zatankuj paliwo przed wyjazdem – na pętli nie ma stacji benzynowych; najbliższe znajdują się w Žabljaku, Šavniku i Plužinach.
Jedź przeciwnie do ruchu wskazówek zegara; kamperom zaleca się kierunek zgodny z ruchem wskazówek zegara.
Bilety wstępu do PN Durmitor kupuje się u strażników na parkingach przy pętli, np. na Sedlu, Ćurevcu i Prutašu.
Pogoda w górach różni się od tej w pozostałej części kraju – zabierz odpowiednią odzież i ochronę przeciwsłoneczną.
Droga jest wąska i kręta. Po zimie i opadach deszczu możliwe są osuwiska i uszkodzenia nawierzchni, zwłaszcza w kanionie Sušicy.
Numer alarmowy w Czarnogórze: 112.
Warto wiedzieć
Najlepsza pora
Przeważnie od końca maja/czerwca do października, sprawdź przejezdność; zimą droga jest z powodu śniegu zazwyczaj zamknięta.
Dojazd
Start znajduje się w centrum Žabljaka. Na pętlę można wjechać także drogą regionalną R-16 z Plužin lub magistralą M-6 z Šavnika.
Oficjalnie 76 km, ze startem i metą w centrum Žabljaka. Przejazd zajmuje ok. 4 godziny jazdy i spacerów, a z postojami 4–5 godzin.
Zimą z powodu śniegu jest przeważnie zamknięta. Najczęściej jest przejezdna od końca maja lub czerwca do października, ale przed wyjazdem sprawdź, czy cała trasa jest przejezdna.
Tylko mniejszym: trasa nie jest dla kamperów dłuższych niż 7 m, szerszych niż 2,30 m lub wyższych niż 2,90 m, a kierowcy mniejszych kamperów powinni mieć doświadczenie na wąskich górskich drogach. Kamperom zaleca się jazdę zgodnie z ruchem wskazówek zegara.
Przełęcz między Velikim i Malim Štuocem, na wysokości 1.952 m. Przełęcz Sedlo znajduje się na wysokości 1.907 m.
Czasy i stopnie trudności są szacunkowe. Warunki się zmieniają: przed wyjściem sprawdź pogodę i lokalne informacje. Źródła map i danych →