Ljetnikovac Buća, i njohur edhe si kompleksi Buća-Lukoviq, është vila më monumentale dhe më e ruajtur e fisnikëve të Kotorrit në Tivat.
Familjet fisnike të Kotorrit që nga mesjeta në brigjet e Gjirit të Tivatit ngrinin vila të rrethuara me vreshta dhe kopshte, dhe familja Buća këtu ndërtoi një pronë të fortifikuar.
Vila është ndërtuar në shekullin e 15-të, në disa faza – prandaj në të ndërthuren Rilindja, gotika e vonë dhe baroku. Sipas botimit „Trashëgimia e shenjtë e Tivatit”, e ndërtoi fisniku i Kotorrit Mihailo Petrov Buća; disa burime e vendosin fillimin që në shekullin e 14-të. Kompleksi është i rrethuar me mur guri, dhe përbëhej nga kulla mbrojtëse me portën monumentale hyrëse, shtëpia e banimit, ndërtesa ekonomike dhe kapela e Shën Mihailit në oborr, krahas vreshtës dhe kopshtit të madh. Deri te deti të çonte një shteg guri me 130 shtylla dekorative prej guri.
Familja Buća në shekujt 14 dhe 15 dha një varg tregtarësh, financuesish, diplomatësh dhe teologësh të njohur. Më i njohuri është Nikolla Buća, protovestiar (drejtues i financave) i mbretit Stefan Deçanski dhe i car Dushanit. Vila më vonë kaloi në duart e familjes detare të Prçanjit Lukoviq (burimet përmendin vite të ndryshme), sipas së cilës kompleksi mban emrin e dyfishtë. Trashëgimtarët e Lukoviqëve më 1888 i lëshuan një pjesë të pronës për ndërtimin e Arsenalit detar austro-hungarez, nga i cili u rrit Tivati i sotëm.
Në mesin e shekullit të 20-të, në vendin e shtegut prej guri drejt detit, në qendër të kopshtit u ngrit skena verore. Sot kompleksi është pasuri e mbrojtur kulturore dhe seli e Institucionit Publik Muzeu dhe Galeria e Tivatit: në ish-ndërtesën ekonomike është koleksioni „Trashëgimia etnografike e Tivatit”, ndërsa në kullë dhe në hapësirën e galerisë ndërrohen ekspozita artistike, etnologjike, arkeologjike dhe dokumentare.