Buća-Luković kompleksi olarak da bilinen Buća Yazlık Konağı, Tivat'taki Kotorlu soylu ailelerin en anıtsal ve en iyi korunmuş yazlık konağıdır.
Kotorlu soylu aileler Orta Çağ'dan itibaren Tivat Körfezi kıyılarında bağlar ve bahçelerle çevrili yazlık konaklar inşa etmiş, Buća ailesi de burada müstahkem bir mülk yaptırmıştır.
Konak 15. yüzyılda birkaç aşamada inşa edilmiştir – bu nedenle üzerinde rönesans, geç gotik ve barok iç içe geçmiştir. “Tivat'ın Kutsal Mirası” yayınına göre, Kotorlu soylu Mihailo Petrov Buća tarafından yaptırılmıştır; bazı kaynaklar kökenini 14. yüzyıla kadar götürür. Kompleks taş duvarla çevrilidir ve anıtsal giriş kapılı savunma kulesi, konut binası, hizmet binası ve avludaki Aziz Mihovil şapelinden oluşur; bağ ve büyük bahçe de komplekse dahildir. Denize giden yol, 130 süslü taş sütunlu taş bir patikaydı.
Buća ailesi 14. ve 15. yüzyıllarda bir dizi ünlü tüccar, maliyeci, diplomat ve teolog yetiştirmiştir. En ünlüsü, Kral Stefan Dečanski ve İmparator Dušan'ın protovestijarı (maliye yöneticisi) Nikola Buća'dır. Konak daha sonra Prčanjlı denizci Luković ailesinin eline geçmiş (kaynaklar farklı yıllar belirtir) ve kompleks bu nedenle çift adla anılmıştır. Luković varisleri 1888 yılında mülkün bir kısmını Avusturya-Macaristan deniz Arsenal'inin inşası için devretmiş, bugünkü Tivat da bu Arsenal'den doğmuştur.
20. yüzyılın ortalarında, denize giden taş yolun yerinde, bahçenin ortasında bir yaz sahnesi kurulmuştur. Bugün kompleks koruma altındaki bir kültür varlığı ve Tivat Müze ve Galerisi'nin merkezidir: eski hizmet binasında “Tivat'ın Etnografik Mirası” koleksiyonu yer alırken, kulede ve galeri alanında sanat, etnoloji, arkeoloji ve belgesel sergileri dönüşümlü olarak düzenlenmektedir.