Sjeverna Crna Gora je najveći i najrjeđe naseljen dio zemlje: 13 opština od Plužina i Žabljaka na zapadu do Rožaja, Plava i Gusinja na granici sa Kosovom i Albanijom. To je planinski kraj kanjona, glacijalnih jezera i katuna, sa tri nacionalna parka – Durmitorom, Biogradskom gorom i Prokletijama. Putevi su dugi i krivudavi, a sela leže visoko, pa je za obilazak najbolje imati automobil i dovoljno vremena.
Durmitor i kanjon Tare
Nacionalni park Durmitor je od 1980. na UNESCO listi svjetske baštine. Na masivu je 18 glacijalnih jezera, koja mještani zovu gorskim očima; najpoznatije je Crno jezero, nadomak Žabljaka. Najviši vrh Durmitora je Bobotov kuk (2.523 m). Rijeka Tara je usjekla kanjon dug oko 78 km i dubok i do 1.300 m, najdublji u Evropi. Preko njega je 1940. završen most na Đurđevića Tari, oko 172 m iznad rijeke. Žabljak, na 1.456 m, jedan je od najviše smještenih gradova na Balkanu i glavna baza za planinarenje, rafting i skijanje.
Bjelasica, Biogradska gora i Kolašin
Jugoistočno od Durmitora je Bjelasica, planina blagih grebena i pašnjaka sa katunima. U njenom podnožju je Kolašin, grad sa ski-centrima Kolašin 1450 i Kolašin 1600 i stanicom na pruzi Beograd–Bar. Nacionalni park Biogradska gora, zaštićen od 1952, čuva prašumu sa stablima starim i do 500 godina; kralj Nikola je ovu šumu zabranio za sječu još 1878. Biogradsko jezero, na 1.094 m, obilazi se lakom stazom kroz šumu.
Prokletije, Plav i Gusinje
Na krajnjem istoku, uz granicu sa Albanijom i Kosovom, su Prokletije, nacionalni park od 2009. Doline Grebaje i Ropojana okružene su strmim krečnjačkim vrhovima, a na granici je Zla Kolata (2.534 m), najviši vrh Crne Gore. Plav leži uz Plavsko jezero, a Gusinje je polazište za Ali-pašine izvore i za staze kružne rute Peaks of the Balkans.
Gradovi na Limu i Ćehotini
Pljevlja, najveći grad regije i najsjeverniji u Crnoj Gori, čuvaju Husein-pašinu džamiju i manastir Svete Trojice, oba iz 16. vijeka, a kraj je poznat po pljevaljskom siru. Bijelo Polje je na rijeci Lim, a u blizini je Dalovića pećina. Mojkovac, na Tari, poznat je po Mojkovačkoj bici iz januara 1916, u kojoj je crnogorska vojska zadržala austrougarske snage. Kroz Kolašin, Mojkovac i Bijelo Polje prolazi pruga Beograd–Bar, pa se do sjevera može stići i vozom.
